خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز عید آن ترک را دیدم پگاه آراستهگشته از رویش سراسر عید گاه آراسته
۲
طاق ابرو را ز شوخی چون هلالی داده خمروی نیکو را به زیبایی چو ماه آراسته
۳
هم جمال ماه رویش آب خوبان ریختههم هلال نعل اسبش خاک راه آراسته
۴
بیدلان را مال و سر بر دست و دلبر بی‌نیازبندگان از پیش و پس حیران و شاه آراسته
صفحهٔ ۱ از ۳