خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسیار دشمنست مرا و تو دوست نهبا دوستان خویشتن اینها نکوست؟ نه
۲
من سال و ماه در سخن و گفت و گوی تووانگه تو با کسی که درین گفت و گوست نه
۳
با من هزار تندی و تیزی نموده‌ایگفتم به هیچ کس که: فلان تندخوست؟ نه
۴
ای عاشقان موی تو افزون ز موی سرزیشان چو من ز مویه کسی همچو موست؟ نه
صفحهٔ ۱ از ۳