خلوتی با اوحدی مراغه‌ای
غزل شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندیبه شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی
۲
هر آن نظر که به دیدار دوست کردی بازضرورتست که از دیگران فرو بندی
۳
اگر به تیغ تو را می‌توان برید از دوستحدیث عشق رها کن، که سست‌پیوندی
۴
و گر چو شمع نمی‌گردی از غمش، بنشینکه پیش اهل حقیقت به خویش می‌خندی
صفحهٔ ۱ از ۳