خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عراقی بار دیگر توبه بشکستز جام عشق شد شیدا و سرمست
۲
پریشان سر زلف بتان شدخراب چشم خوبان است پیوست
۳
چه خوش باشد خرابی در خراباتگرفته زلف یار و رفته از دست
۴
ز سودای پریرویان عجب نیستاگر دیوانه‌ای زنجیر بگسست
صفحهٔ ۱ از ۳