خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو اسبه پیک نظر می‌دوانم از چپ و راستبه جست و جوی نگاری، که نور دیدهٔ ماست
۲
مرا، که جز رخ او در نظر نمی‌آیددو دیده از هوس روی او پر آب چراست؟
۳
چو غرق آب حیاتم، چه آب می‌جویم؟چو با من است نگارم، چه می‌دوم چپ و راست؟
۴
نگاه کردم و در خود، همه تو را دیدمنظر چنین نکند آن که او به خود بیناست
صفحهٔ ۱ از ۴