خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی ببینم چهرهٔ زیبای دوست؟کی ببوسم لعل شکرخای دوست؟
۲
کی درآویزم به دام زلف یار؟کی نهم یک لحظه سر بر پای دوست؟
۳
کی برافشانم به روی دوست جان؟کی بگیرم زلف مشک‌آسای دوست؟
۴
این چنین پیدا، ز ما پنهان چراست؟طلعت خوب جهان پیمای دوست
صفحهٔ ۱ از ۲