خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی، ار جام می، دمادم نیستجان فدای تو، دردیی کم نیست
۲
من که در میکده کم از خاکمجرعه‌ای هم مرا مسلم نیست
۳
جرعه‌ای ده، مرا ز غم برهانکه دلم بی‌شراب خرم نیست
۴
از خودی خودم خلاصی دهکز خودم زخم هست مرهم نیست
صفحهٔ ۱ از ۳