خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل، دولت خرمی نداردجان، راحت بیغمی ندارد
۲
دردا! که درون آدمی زادآسایش و خرمی ندارد
۳
از راحتهای این جهانیجز غم دل آدمی ندارد
۴
ای مرگ، بیا و مردمی کناین غم سر مردمی ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲