خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی، چو نمیدهی شرابمخونابه بده بجای آبم
۲
خون شد جگرم، شراب در دهتا کی دهی از جگر کبابم؟
۳
دردی غمم مده، که من خوداز درد فراق تو خرابم
۴
از تابش می دلم برافروزتا روی دل از جهان بتابم
صفحهٔ ۱ از ۲