خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن مونس غمگسار جان کو؟و آن شاهد جان انس و جان کو؟
۲
آن جان جهان کجاست آخر؟و آن آرزوی همه جهان کو؟
۳
حیران همه ماندهایم و والهکان یار لطیف مهربان کو؟
۴
با هم بودیم خوش، زمانیآن عیش و خوشی و آن زمان کو؟
صفحهٔ ۱ از ۳