خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - فی مدح شیخ صدرالدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تو را دوست‌تر ز جان داردجان ز بهر تو در میان دارد
۲
گر کند جان به تو نثار مرنجچه کند؟ دسترس همان دارد
۳
با غمت زان خوشم که جان مراغمت هر لحظه شادمان دارد
۴
بر دلم بار هجر پیش منهآخر این خسته نیز جان دارد
صفحهٔ ۱ از ۱۱