خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - ایضاله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش مانا شنید فریادمکرد بیمار پرسشی بادم
۲
من هم از روی باد پیمایینفسی با نسیم بگشادم
۳
با دلش رمزکی فرو گفتمبه کف او پیامکی دادم
۴
گفتم: ار چه تو نیز بیماریخبری ده ز صحت آبادم
صفحهٔ ۱ از ۵