خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - ایضاله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم ز عشق سر از عرش برتر آوردهبه زیر پای سر نه فلک درآورده
۲
به بحر نیستی از بیخودی فرو رفتهسر خودی ز در بیخودی در آورده
۳
نهاده پای طرب بر سر بساط نیازگرفته دست تمنا و بر سر آورده
۴
همای همت من باز کرده بال طربدو کون و هر چه درو زیر یک پر آورده
صفحهٔ ۱ از ۶