خلوتی با عراقی
بخش ۴ - مثنوی
فصل اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ما، چون چراغ عشق افروختخرمن خویشتن به عشق بسوخت
۲
انجم افروز اندرون عشق استعلت حکم کاف و نون عشق است
۳
چون ز قوت سوی کمال آمدکرسی تخت لایزال آمد
۴
عشق معنی صراط عشاق استعشق صورت رباط عشاق است
صفحهٔ ۱ از ۴