خلوتی با عراقی
بخش ۶ - مثنوی
فصل دهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر، ای آرزوی جان که توییباز بینم تو را چنان که تویی
۲
شوم از قید جسم و جان فارغبه تو مشغول وز جهان فارغ
۳
گر تو روزی به گفتن سخنیالتفاتی کنی به مثل منی
۴
چون حدیث تو بشنود گوشمرود از حال خویشتن هوشم
صفحهٔ ۱ از ۵