خلوتی با هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به قصد کوی تو بیرحم عاشقان ز وطنهاروان شوند فکنده به دوش خویش کفنها
۲
فغان که در همهٔ عمر یک سخن نشنیدیز ما و میشنوی زین سبب ز خلق سخنها
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات