خلوتی با هاتف اصفهانی

غزل شمارهٔ ۳۹

غزلیات

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

دل عشاق روا نیست که دلبر شکندگوهری کس نشنیده است که گوهر شکند

بر نمی‌دارم از این در سر خویش ای دربانصد ره از سنگ جفای تو گرم سر شکند

صفحهٔ ۱ از ۱

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)