خلوتی با هاتف اصفهانی
شمارهٔ ۱
مطایبات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یار وعدهخلافم گر اتفاق افتادنخست گوشزدش این پیام خواهم کرد
۲
که تا کیم به فسون گویی آنچه میخواهیبه صبح اگرچه نکردم به شام خواهم کرد
۳
خدا گواست که گر آنچه گفتهام نکنیز حرف تلخ تو را تلخکام خواهم کرد
۴
ز هزل شربت زهرت به کام خواهم ریختز هجو جرعهٔ خونت به کام خواهم کرد
صفحهٔ ۱ از ۳