خلوتی با هاتف اصفهانی
شمارهٔ ۷
ماده تاریخ‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ از حاجی ابراهیم آن دانای روشندلکه زاد از مادر ایام با ایمان و دین توام
۲
دریغ و درد از آن شمع سحر خیزان که بود او رادلی پر آتش از ترس خدا و دیدهٔ پرنم
۳
هزار افسوس از آن نخل برومند ثمرپرورکه در باغ جهانش قامت از باد اجل شد خم
۴
گرفتش دل ازین تنگ آشیان و طایر روحشبه عزم گلشن فردوس بال شوق زد برهم
صفحهٔ ۱ از ۲