خلوتی با هاتف اصفهانی
شمارهٔ ۱۷
ماده تاریخ‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیف از هدیه آن گل رعناکه پری چهره بود و حور سرشت
۲
حیف از آن تازه گل که بر شاخشدست گلچین روزگار نهشت
۳
از حریرش لباس بود آخربسترش خاک گشت و بالین خشت
۴
رشتهٔ عمر آن یگانه گهرگردش چرخ بین چگونه برشت
صفحهٔ ۱ از ۲