خلوتی با ابوسعید ابوالخیر
رباعی شمارهٔ ۲۷۵
رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق که غمش بر همه کس ظاهر بودجمعیت او تفرقهٔ خاطر بود
۲
در دهر دمی خوش نزده شاد بزیستگویا که دم خوشش دم آخر بود
صفحهٔ ۱ از ۱