خلوتی با حافظ
قطعه شمارهٔ ۱۴
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مَنِه بر دُنیی و اسبابِ اوزآن‌که از وی، کَس وفاداری ندید
۲
کَس عسل بی‌نیش از این دُکّان نخوردکَس رُطَب بی‌خار از این بُستان نچید
۳
هربه ایّامی چراغی برفروختچون تمام افروخت، بادش دَردَمید
۴
بی‌تکلّف هرکه دل بر وِی نهادچون بِدیدی، خَصمِ خود می‌پَروَرید
صفحهٔ ۱ از ۳