خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا برخیز و دَردِه جام راخاک بر سر کن غمِ ایّام را
۲
ساغرِ مِی بر کَفَم نِه تا ز بَربَرکِشَم این دلقِ اَزرَق‌فام را
۳
گرچه بدنامی‌ست نزد عاقلانما نمی‌خواهیم ننگ و نام را
۴
باده دَردِه چند از این بادِ غرورخاک بر سر، نفسِ نافرجام را
صفحهٔ ۱ از ۳