خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۵ - قصیدهٔ در مدح یوسف عادل شاه فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اقبال بین که از پی طی ره وصالپرواز داده شوق به مرغ شکسته بال
۲
بردمید از آن تن خاکی که جنبششصد ساله بعد داشت ز سر حد احتمال
۳
افتاده‌ای که بود گران جان تر از زمینشوقش به ره فکند شتابان تر از شمال
۴
شد دست چرخ پر شهب از بس که می‌جهددر زیر پای خیل بغال آتش از امال
صفحهٔ ۱ از ۸