خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۰
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بلند اختر سپهر وجودوی گران گوهر خزانه جود
۲
به خدائی که داشت ارزانیبه تو در ملک خود سلیمانی
۳
که اگر زین فتاده مور ضعیفبرسد عرضه‌ای به سمع شریف
۴
آن چنان کن کز استماع نویدنشود ناامید گوش امید
صفحهٔ ۱ از ۱