خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا اختیار کردم سر منزل رضا رامملوک خویش دیدم فرماندهٔ قضا را
۲
تا ترک جان نگفتم آسوده‌دل نخفتمتا سیر خود نکردم، نشناختم خدا را
۳
چون رو به دوست کردی، سر کن به جور دشمنچون نام عشق بردی، آماده شو، بلا را
۴
دردا که کشت ما را شیرین لبی که می‌گفتمن داده‌ام به عیسی انفاس جان‌فزا را
صفحهٔ ۱ از ۳