خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارم گر به چین با طرهٔ پرچین شود پیداز چین طرهٔ او فتنه‌ها در چین شود پیدا
۲
کی از برج فلک ماهی بدین خوبی شود طالعکی از صحن چمن سروی بدین تمکین شود پیدا
۳
هر آن دل را که با زلف دل‌آویزش بود الفتکجا طاقت شود ممکن کجا تسکین شود پیدا
۴
صبا کاش آن مسلسل سنبل مشکین بیفشاندکه از هر حلقه‌اش چندین دل مسکین شود پیدا
صفحهٔ ۱ از ۴