خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی رفتهای ز دل که تمنا کنم تو راکی بودهای نهفته که پیدا کنم تو را
۲
غیبت نکردهای که شوم طالب حضورپنهان نگشتهای که هویدا کنم تو را
۳
با صد هزار جلوه برون آمدی که منبا صد هزار دیده تماشا کنم تو را
۴
چشمم به صد مجاهده آیینهساز شدتا من به یک مشاهده شیدا کنم تو را
صفحهٔ ۱ از ۴