خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که مشتاقم به جان برگشته مژگان تو راکی توانم برکشید از سینه پیکان تو را
۲
گر بدینسان نرگس مست تو ساغر می‌دهدهوشیاری مشکل است البته مستان تو را
۳
وعده فردای زاهد قسمت امروز نیستبهر حور از دست نتوان داد دامان تو را
۴
جز سر زلف پریشانت نمی‌بینم کسیکاو به خاطر آورد خاطر پریشان تو را
صفحهٔ ۱ از ۳