خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از نرگس بیمار تو بیمارتر استچاره کن درد کسی کز همه ناچارتر است
۲
من بدین طالع برگشته چه خواهم کردنکه ز مژگان سیاه تو نگونسارتر است
۳
گر تو اَش وعدهٔ دیدار ندادی امشبپس چرا دیدهٔ من از همه بیدارتر است
۴
طوطی اَر پستهٔ خندان تو بیند گویدکه ز تَنگ شکر این پسته شکربارتر است
صفحهٔ ۱ از ۴