خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه زلفش پی شبیخون استپس چرا حال دل دگرگون است
۲
درد شیرین دوای فرهاد استغم لیلی نشاط مجنون است
۳
صبر در چنگ شوق مغلوب استعقل در کار عشق مفتون است
۴
چون ننالم که تیغ بر فرق استچون نگریم که بخت وارون است
صفحهٔ ۱ از ۳