خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نیست کاو به لعل تو خونش سبیل نیستالا کسی که تشنه لب سلسبیل نیست
۲
مستغنی‌ام به عشق تو از وصل حور عینآری به چشم من همه چشمی کحیل نیست
۳
روز قیامت آمد و وصلت نداد دستالحق که چون فراق تو لیلی طویل نیست
۴
آنان که بر جمال تو بگشاده‌اند چشمیوسف به چشم همت ایشان جمیل نیست
صفحهٔ ۱ از ۳