خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه غلام رخ زیبای توسرو کمربستهٔ بالای تو
۲
تن همه چشم است به صحن چمننرگس شهلا به تماشای تو
۳
مجمع دل‌های پراکنده چیست؟چین سر زلف چلیپای تو
۴
زاهد و اندیشهٔ گیسوی حوردست من و جعد سمن سای تو
صفحهٔ ۱ از ۳