خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا با مغان آشنائی طلبز پیر مغان روشنائی طلب
۲
به کنج قناعت گرت راه نیستز دیوانگان رهنمائی طلب
۳
وگر اوج قدست کند آرزوز دام طبیعت رهائی طلب
۴
اگر عارفی راه میخانه گیرو گر ابلهی پارسائی طلب
صفحهٔ ۱ از ۲