خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم عنایت او در به روی بگشایدهزار دولتم از غیب، روی بنماید
۲
نظر به گلشن روحانیون نیندازمسرم به پایهٔ کروبیان فرو ناید
۳
و گر به حال پریشان ما کند نظریز روی لطف، بر احوال ما ببخشاید
۴
به پیش خاطرم ار کائنات عرضه کنندز کبر، دامن همت بدان نیالاید
صفحهٔ ۱ از ۲