خلوتی با عبید زاکانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح شاه شیخ ابواسحاق
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو صبح رایت خورشید آشکار کندز مهر قبلهٔ افلاک زرنگار کند
۲
زمانه مشعلهٔ قدسیان برافروزدسپهر کسوت روحانیان شعار کند
۳
خجسته خسرو سیارگان به طالع سعددگر عزیمت صحرا و کوهسار کند
۴
چو خیل ترک که بر لشگر حبش تازدچو شاه روم که آهنگ زنگبار کند
صفحهٔ ۱ از ۱۱