خلوتی با عبید زاکانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ - در مدح خواجه رکن‌الدین عمیدالملک وزیر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این مقام فرح‌بخش و جای روحفزایبخواه باده و بر دل در طرب بگشای
۲
به عیش کوش و حیات دو روزه فرصت دانچو برق میگذرد عمر، کاهلی منمای
۳
به دستگیری ساغر خلاص شاید یافتز جور وهم زمین گرد آسمان پیمای
۴
به پایمردی گلگونه میتوان رستنز دست حادثهٔ روزگار محنت زای
صفحهٔ ۱ از ۲