خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!مبادا خالیَت شَکَّر ز مِنقار
۲
سَرَت سبز و دلت خوش باد، جاویدکه خوش نقشی نمودی از خطِ یار
۳
سخن سربسته گفتی با حریفانخدا را زین معما پرده بردار
۴
به رویِ ما زن از ساغر گلابیکه خواب‌آلوده‌ایم، ای بختِ بیدار!
صفحهٔ ۱ از ۳