خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حالِ خونین دلان که گوید باز؟وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟
۲
شرمش از چشمِ مِی پرستان بادنرگسِ مست اگر بروید باز
۳
جز فَلاطونِ خُم نشینِ شرابسِرِّ حکمت به ما که گوید باز؟
۴
هر که چون لاله کاسه گَردان شدزین جفا رُخ به خون بشوید باز
صفحهٔ ۱ از ۲