خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرسزهرِ هجری چشیده‌ام که مَپُرس
۲
گشته‌ام در جهان و آخرِ کاردلبری برگزیده‌ام که مپرس
۳
آن چنان در هوایِ خاکِ دَرَشمی‌رود آبِ دیده‌ام که مپرس
۴
من به گوشِ خود از دهانش دوشسخنانی شنیده‌ام که مپرس
صفحهٔ ۱ از ۲