خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالشخداوندا نگه دار از زَوالش
۲
ز رکن آباد ما صد لوحش اللهکه عمرِ خضر می‌بخشد زلالش
۳
میانِ جعفرآباد و مُصَلّاعبیرآمیز می‌آید شِمالش
۴
به شیراز آی و فیضِ روحِ قدسیبجوی از مردمِ صاحب کمالش
صفحهٔ ۱ از ۳