خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بِبُرد از من قرار و طاقت و هوشبتِ سنگین‌دلِ سیمین بناگوش
۲
نگاری چابکی شِنگی کُلَه‌دارظریفی مَه‌وشی تُرکی قباپوش
۳
ز تابِ آتشِ سودایِ عشقشبه سانِ دیگ دایم می‌زنم جوش
۴
چو پیراهن شوَم آسوده‌خاطرگَرَش همچون قبا گیرم در آغوش
صفحهٔ ۱ از ۲