خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶ - معراج
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفته و باز آمده در یک زمانرفتن و باز آمدنش توأمان
۲
چشم یقینش چو به رحمت فتادامت بیچاره نرفتش ز یاد
۳
آب که خود خورد ازان زمزمهقطره چکانید به کام همه
۴
قطرهٔ او چشمهٔ والا شدهچشمه چه گویند که دریا شده
صفحهٔ ۱ از ۴