خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۲ - صفت داغهای جدائی، که دود از نهاد آن دو آتش زده فراق براورده
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبادا آسمان را خانه معمورکه یاران را ز یکدیگر کند دور
۲
گشاید عقدهای مهربانیبرد پیوند صحبت‌های جانی
۳
دو همدم را کز آن مهری که دارنددمی از هم جدا بودن نیارند
۴
چنان دور افگند کاز بعد یک چندبه نام و نامه‌ای گردند خرسند
صفحهٔ ۱ از ۵