خلوتی با امیرخسرو دهلوی
بخش ۲۴ - گریستن لیلی در هوای آشنا، و موج درونه را بدین غزل آبدار بر روی آب آوردن
مجنون و لیلی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازم غم عشق در سر افتادبنیاد صبوریم بر افتاد
۲
باز این دل خسته درد نو کردخود را به وبال من گرو کرد
۳
بازم هوسی گرفت دامنکز عقل نشان نماند با من
۴
باز این شب تیرهٔ جگر سوزبر بست بروی من در روز
صفحهٔ ۱ از ۱۰