خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن
۲
زان پیش‌تر که عالم فانی شود خرابما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن
۳
خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کردگر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
۴
روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کندزنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن
صفحهٔ ۱ از ۲