خلوتی با رودکی
شمارهٔ ۱۲۷
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بر همه میران جهان یافته شاهیمیْ خور، که بد اندیش چنان شد که تو خواهی
۲
میْ خواه، که بدخواه به کام دل تو گشتوز بخت بد اندیش تو آورد تباهی
۳
شد روزه و تسبیح و تراویح به یک جایعید آمد و آمد می و معشوق و مَلاهی
۴
چون ماه همی جُست شب عید همه خلقمن روی تو جُستم، که مرا شاهی و ماهی
صفحهٔ ۱ از ۳