خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستیوآنگه برو که رستی از نیستی و هستی
۲
گر جان به تن ببینی مشغول کار او شوهر قبله‌ای که بینی بهتر ز خودپرستی
۳
با ضعف و ناتوانی همچون نسیم خوش باشبیماری اندر این ره بهتر ز تندرستی
۴
در مذهب طریقت خامی نشان کفر استآری طریقِ دولت چالاکی است و چستی
صفحهٔ ۱ از ۲