خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که دایم به خویش مغروریگر تو را عشق نیست معذوری
۲
گِرد دیوانگانِ عشق مگردکه به عقلِ عقیله مشهوری
۳
مستیِ عشق نیست در سرِ تورو که تو مستِ آبِ انگوری
۴
روی زرد است و آه دردآلودعاشقان را دوایِ رنجوری
صفحهٔ ۱ از ۲