خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتْوانیحاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی
۲
کام‌بخشیِ گردون عمر در عوض داردجهد کن که از دولت دادِ عیش بستانی
۳
باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت بادگر به جای من سروی غیر دوست بنشانی
۴
زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشتعاقلا! مکن کاری کآورد پشیمانی
صفحهٔ ۱ از ۴